Peplin, Gniew, Malbork

W czwartek 22 maja klasy 1c i 1h udały się na dwudniową wycieczkę. 

Pierwszym przystankiem była wspaniała, ceglana katedra w Pelplinie, która została zbudowana przez braci Cystersów. Historię braci oraz świątyni opowiedziała nam pani przewodnik. 

Po krótkiej podróży dotarliśmy do zamku w Gniewie, gdzie spaliśmy. Wszystkim zostały przydzielone komnaty, a po krótkim odpoczynku udaliśmy się na niecodzienną, żywą lekcję historii, w której wszyscy aktywnie uczestniczyliśmy.  Wtedy właśnie poznaliśmy historię zakonu krzyżackiego, a zajęcia zupełnie nie przypominały znanych wszystkim lekcji w szkole. Wszyscy z pewnością na długo zapamiętamy przekazaną nam wiedzę. Następnie udaliśmy się do warsztatów, gdzie mogliśmy wypróbować starą prasę drukarską i do mennicy. Uczyliśmy się także  strzelać z kuszy i łuku.

Kiedy na zewnątrz zrobiło się ciemno rozpoczęliśmy nocne zwiedzanie zamku z pochodniami, wędrowaliśmy po wąskich korytarzach oraz zakamarkach zamku. Później odbyło się nasze ,,spotkanie z duchem’’, po raz kolejny otrzymaliśmy wielu faktów historycznych dotyczących zakonu.

Następnego dnia, w piątek, udaliśmy się do Zamku Krzyżackiego w Malborku. Wraz z przewodnikiem zwiedziliśmy fantastyczną, ogromną budowlę ceglaną, jedną z największych tego typu w Europie oraz wpisaną na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wielu z uczniów zakupiło w Malborku pamiątki. Tego samego dnia, koło godziny 20:00 wróciliśmy do Lubonia, zmęczeni, ale bardzo zadowoleni z wycieczki i bogatsi o nowe doświadczenia i wspomnienia.

Dominika Szymanda, 1c

Bezpieczni w sieci - jak mądrze korzystać z TIK?

Bezpieczni w sieci - to temat naszej godziny wychowawczej,  podczas której poruszyliśmy ważny temat bezpiecznego korzystania z Internetu.
Prezentację multimedialną na ten temat przygotował Mikołaj.
Mogliśmy podczas zajęć wypowiedzieć się, w jaki sposób My sami chronimy siebie i swoje dane w sieci.
Na sam koniec oglądnęliśmy filmik  "Fejsmen", który pokazywał nam, jakie są zagrożenie związane z Internetem.

Spotkanie z filmem

          ,,Życie jest piękne” to film, który wyreżyserował Roberto Beniginiego w roku 1997. 
Scenariusz autorstwa Vincenzo Ceramiego oraz Beniginiego zrealizowany został właśnie przez Roberto, Giorgio Cantariniego, Giustino Durano, Sergio Bini Bustric, Nicolette Braschi i Horsta Buchholza. Obraz zdobył wiele nagród, w tym: trzy Oscary, Wielką Nagrodę Jury w Cannes, Felixa oraz Nagrodę Publiczności na Warszawskim Festiwalu Filmowym.

Dzieło łączy w sobie wiele gatunków filmowych, od dramatu po komedię, a głównym tematem filmu jest wielkie cierpienie i piekło, w jakim znajdowali się ludzie, szczególnie Żydzi, podczas II wojny światowej. Film jest w stanie poruszyć każdego, emocje w nim zawarte oddają te, których doświadczyły osoby w tamtym okresie. Film realistycznie pokazuje życie Żydów w obozach koncentracyjnych i obozach pracy.

Akcja rozgrywa się właśnie w jednym z takich miejsc, a bohaterami sa członkowie rodziny Orefice, mąż Guido, żona Dora i malutki synek Giosue. Mężczyzna i jego syn byli pochodzenia żydowskiego. Pewnego dnia zabrano ich do obozu, a żona Dora udała się tam dobrowolnie, bojąc się rozłąki z rodziną. Niezdający sobie sprawy z powagi sytuacji kilkuletni Giosue, żyje w przeświadczeniu, że gra z pomysłowym ojcem w grę, w której główną wygraną jest czołg. Guido stara się ukryć swego syna w baraku, by oszczędzić dziecku trudnych i traumatycznych przeżyć. Giosue ,,wygrywa” grę, gdy kończy się wojna, ale tym samym traci swojego tatę, który został zabity.

Gra aktorska w filmie była wspaniała. Aktorzy doskonale oddawali emocje i uczucia. Mój szczególny podziw budzi fakt, iż Robrto Benigini był zarówno reżyserem, scenarzystą i aktorem, grającym główną rolę w filmie. Uśmiech na mej twarzy pojawiał się za każdym razem, kiedy widziałam małego, blond chłopca – Giosue, granego przez Giorgio Cantariniego.

Kostiumy i stroje aktorów przygotowane przez Danilo Donatiego oraz scenografia oddawały rzeczywisty charakter związany z miejscem, w którym toczyły się główne wydarzenia. Piosenka z filmu, nosząca tytuł ,,Life is beautifull” Nicoli Piovani, również bardzo mi się podobała.

Film skłonił mnie do pewnych refleksji, zastanowienia nad tym, co w okresie II wojny światowej przeżywali ludzie na całym świecie. Poruszył i ukazał emocje kochających się i bojących się śmierci ludzi. Oglądałam go z uwagą i skupieniem. Uważam, że jak najbardziej warto jest obejrzeć to dzieło, sądzę, że zasługuję ono na uwagę i zdobyte nagrody. Bez wątpienia trafi do zbioru moich ulubionych filmów.

                                                                                              Dominika Szymanda

Wigilia

Grudnia dwudziestego
zgromadziliśmy się przy wigilijnym stole
i dla Boga Nowo Narodzonego,
pośpiewaliśmy razem mnóstwo kolęd.

Później opłatkiem się dzieliliśmy,
wiele uśmiechów się pojawiło
i gdy prezenty dostaliśmy,
było nam bardzo miło.

Następnie jasełka obejrzeliśmy,
które świąteczny klimat nadały,
Jezusek w żłóbku był taki śliczny,
tyle przygód przeżył, choć był taki mały.

Sala 110 - to miejsce zapamiętam,
tyle z nią związanych wspomnień.
I teraz, gdy lada chwila Święta,
stoi w niej choinka przystrojona skromnie.

                                                     Ludwika Paszko

Spotkanie z książką

        „Crescendo” to kolejna książka pani Beccy Fitzpatrick.

Z pierwszej części („Szeptem”) dowiedzieliśmy się, że Patch stał się aniołem stróżem Nory, w drugiej („Crescendo”) przeczytamy, że mamy Nory i Scotta (kolega głównej bohaterki) próbują ich wyswatać, a drogi Nory i Patcha powoli się rozchodzą.
Naprawdę dzieje się bardzo wiele…

Zachęcam więc Was do przeczytania „Crescendo”.

Polecam ja i wszystkie fanki „Szeptem” !

                                                                                 

                                                                               Marta Bendowska

Lekcja w muzeum

W słoneczny wtorkowy ranek udaliśmy się do poznańskiego muzeum, aby pogłębić swoją wiedzę na temat mitologii, a dokładniej motywów mitologicznych w sztuce.

Początek naszej wyprawy był nie najlepszy. Dwa zepsute po drodze  tramwaje, zmiana trasy i wizja spóźnienia się na muzealną lekcję nie nastrajały nas optymistycznie.

Na szczęście zdążyliśmy, a dzień okazał się bardzo udany.

Najpierw wraz z panią przewodnik zwiedziliśmy niektóre muzealne sale i poznaliśmy historię wybranych dzieł, a także mity, z którymi do tej pory nie spotkaliśmy się na lekcjach w gimnazjum, np. mit o Io czy o Ganimedesie.

Później udaliśmy się na Stary Rynek, by podziwiać lodowe rzeźby i do kawiarni na pyszną czekoladę. Wróciliśmy pełni wrażeń. Na szczęście w drodze powrotnej obyło się bez przykrych niespodzianek.

                                                                                     

Porządki na cmentarzu

W dniu 14 listopada po lekcjach, ja i kilka chętnych osób z naszej klasy poszliśmy z naszą wychowawczynią p. Katarzyną Kozłowską na cmentarz. Na miejscu pożyczyliśmy miotły oraz grabie i zaczęliśmy porządkowanie grobu żołnierzy poległych podczas wojny. Każdy miał jakieś zajęcie: jedni zamiatali, drudzy grabili liście, a jeszcze inni wyrzucali wypalone i brzydkie znicze. Praca zajęła nam około półtora godziny. Zadowoleni ze swojej pracy, odnieśliśmy sprzęty i wróciliśmy do szkoły. Wszyscy zgodnie stwierdziliśmy, że warto tam było pójść, bo nie dość, że posprzątaliśmy, to jeszcze razem spędziliśmy czas poza szkołą. Naprawdę, było warto!
Dominika Maik